Onze andere dieren

Bo (° 2010) en Mazzel (°2008)

Na het overlijden van Bobo, was het huis ‘leeg’. We hadden mogen ervaren hoe het voelt om een hond in huis te hebben. Graag wilde we die leegte terug vullen met een hond.
Zo reden we op een mooie zondag in februari 2021 naar een asiel in Kinrooi. We werden getipt over twee Border Collies die ongelukkig werden in het asiel. Daar aangekomen maakten we kennis met Bo en Mazzel. Ze zouden heel hun leven al samen zijn. De honden ontvingen ons een beetje koel en afstandelijk. We mochten met hen een rondje gaan wandelen en tijdens die wandeling waren ze met van alles bezig behalve met ons. Na het rondje wandelen bleven we nog even met de persoon van het asiel praten waar we te horen kregen dat de honden elke dag door vrijwilligers werden uitgelaten. Bij ons begon te dagen dat de honden ons waarschijnlijk aanschouwden als ‘de zoveelste vrijwilliger’, waarom dan moeite doen om contact te maken. We bleven wat twijfelen en toen het bijna een ‘neen’ werd, ging er bij Mazzel een lampje branden. Want plots, uit het niets begon hij contact te maken en keek hij voor het eerst ‘echt’ naar ons en kwam hij heel lief tegen onze benen aanleunen. Ja, toen waren we uiteraard onmiddellijk verkocht.

Bo en Mazzel zijn ‘oudjes’ die hier in alle rust hun oude dag mogen aan gaan. En wat een ‘mazzel’ hebben we met hen. Het zijn echt schatten van honden.

Zodra je op het erf komt, zal Bo je tegemoet komen en vraagt ze op een lieve manier om gestreeld te worden en oh daar kan ze echt niet genoeg van krijgen. Ze kijkt je dan heel verliefd aan waardoor je niet anders kan dan het strelen verder te zetten.

Mazzel is met zijn 13 jaar een ‘oudje. Hij hoort niet goed en ziet ook niet alles meer even scherp. Hij is ontzettend lief naar iedereen. Hij durfde in de eerste weken tot zelfs maanden geen ‘liefde’ of knuffels te vragen. Hij wachtte altijd braaf tot je hem aanhaalde. Maar nu, hij weet ondertussen hoe het voelt om een stevige knuffel te krijgen en komt hij het met heel veel liefde en zachtheid bij je halen.

Bo en Mazzel, wat voelen wij ons vereerd dat deze twee knapperd ons gekozen hebben om hun oude dag te mogen gaan beleven.

Tom (°2013) - Pommelien (°2013) - Tango (°onbekend)

Onze drie huiskatten.

Tom en Pommelien werden hier ‘gedropt kort na hun geboorte. Tango werd gevonden als klein kitten in een beek midden te velden waar in de verste verte geen huis te bekennen viel.

Vooral Pommelien zal je vlug te zien krijgen. Zij voelt zich vrij genoeg om ongedwongen een knuffel van je te vragen. Ook in opstellingswerk is ze vaak aanwezig.
Tom is gereserveerder maar eens hij je een paar keer gezien heeft, zal hij ongetwijfeld ook zijn deel van de knuffels komen ophalen.

Tango heeft zich als een gezellige nonkel ontfermd over Tom en Pommelien. Tango is heel éénkennig opgegroeid maar sinds hij bij Spiegelend Paard woont, ontpopt hij zich tot een lieve aanhankelijke kater en durft hij zich af en toe al eens te vertonen als er mensen op het erf rond lopen.

De dames, Isabeau en Isolde (° onbekend)

Deze twee Hollandse blauw kippen werden opgehaald als gezelschap voor Viktor. Met hun drietjes mochten ze vrij rondlopen op het erf. Het was een vrolijk trio en zalig om hen bezig te zien. Jammer genoeg hebben de dames hun ‘man’ moeten afgeven. Sindsdien lopen zij hier met twee vrolijk rond. Je vindt hen vaak bij de paarden of in de tuin. Ze zijn heel mens gericht en komen je graag gezelschap houden als je mest aan het ruimen bent of in de tuin aan het werken gaat. Hen aanraken is geen optie, dat vinden ze net iets te eng. Je kan er wel tegen praten want luisteren doen ze echt als de beste.

In Memoriam:

Bobo (° 2007 * 2021)

In het najaar van 2018 is, geheel onverwacht Bobo komen wonen bij Spiegelend Paard. Het idee was er al langer om een hond in huis te nemen maar de juiste match had zich nog niet voltrokken.

Tot het baasje van Bobo kwam te overlijden en de familie niet goed wist waar ze met Bobo naar toe moesten. Heel haar leven,12 jaar lang had ze op het Oosteneind gewoond en dit wilde de familie haar niet ontnemen. Dus kwam de vraag tot bij Spiegelend Paard en uiteraard konden we hier geen 'neen' op zeggen.

Bobo is een ontzettend lieve dame die niets liever doet dan je gezelschap op te zoeken. Ze gaat mee naar de paarden. Ze zit samen op de bank in de praktijk ruimte of vraagt netjes om geaaid te worden. Op haar 12 jaar ontpopt zij zich als een echte therapie hond.

Januari 2021 hebben we afscheid moeten nemen van Bobo. In haar hartje zat een grote tumor waardoor ze het benauwder en benauwder kreeg en hierdoor erg angstig werd. Uit liefde voor haar hebben we in samenspraak met de dierenarts besloten om Bobo te laten inslapen. Eén van de moeilijkste beslissingen ooit. Bobo wordt enorm gemist.

Victor: (° 2017 *2020)

Heel toevallig zag ik op een avond dat er een 'kip' op stok zat bij de paarden en net ook die avond mocht ik getuigen zijn hoe elk paard apart deze 'kip' even aanraakte. Al vlug bleek dat het niet over een kip ging maar over een stoere haan die de naam Victor mee kreeg. Daar waar de paarden zijn, daar is Victor. Hij waakt over zijn kudde als een haan over zijn hennen.

Ook binnen het coachen heeft Victor zijn 'taak'. Meer dan eens komt hij spontaan mee in een opstelling staan, net op de plek die aandacht vraagt.

Victor, het vierde 'paard' is een heel bijzonder dier en wij zijn blij dat hij zelf gekozen heeft om bij Spiegelend Paard te komen wonen.

Op een zomer dag in juli 2020 lag Victor levenloos bij de paarden. Wat er juist is gebeurt, zullen we jammer genoeg nooit weten maar hij laat een ongekende leegte na. Victor kreeg een mooi graf op zijn favoriete scharrelplekje in de tuin van Spiegelend Paard.

 

Zich goed voelen is een natuurverschijnsel. Gelukkig zijn is een kunstwerk.